Εγκατάλειψη σχολικού περιβάλλοντος

    Εγκατάλειψη σχολικού περιβάλλοντος είναι όταν ένας μαθητής ( είτε γυμνασίου είτε λυκείου ) εγκαταλείπει το σχολείο του πριν καν το τελειώσει. Αυτό συμβαίνει διότι το παιδί είναι αναγκασμένο να βοηθάει τους γονείς του σε αγροτική δουλειά αλλά και επειδή το ίδιο δεν θέλει να πηγαίνει σε αυτό. Το να μην πηγαίνει κάποιος στο σχολείο είναι ουσιαστικά το όνειρο κάθε παιδιού. Κρύβονται όμως και πολλά μειονεκτήματα πίσω από το θέμα αυτό.

• Το παιδί δεν θα μπορέσει να κατανοήσει πολλά πράγματα. Αν παρατήσει το σχολείο, και κυρίως το γυμνάσιο, τότε δε θα μπορέσει να καταλαβαίνει τα περισσότερα πράγματα για τα οποία μιλάνε οι συνομήλικοί του. Μέσα σε αυτό συμπεριλαμβάνεται και η λειτουργία του κράτους, κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό.
• Δε θα έχει την ικανότητα να βρει δουλειά στο μέλλον. Το σχολέιο βοηθάει στην επαγγελματική αποκατάσταση ενός μαθητή, έτσι ώστε να μπορέσει να βρει δουλειά όταν πια τελειώσει το σχολείο. Αυτό όμως δε θα ισχύει αν παρατήσει το σχολείο. Η εγκατάλειψη αυτή θα έχει ως αποτέλεσμα το δύσκολο μέλλον του παιδιού, αφού δε θα έχει απολυτήριου πανεπιστημίου και η επιλογή επαγγέλματος θα είναι περιορισμένη.
• Ο/Η μαθητής/μαθήτρια δε θα είναι κοινωνικοποιημένος/μένη. Πιο συγκεκριμένα, δε θα μπορέσει να βρει εύκολα φίλους, αφού θα νιώθει κατώτερος σε μόρφωση από τους άλλους και θα κυριαρχεί το αίσθημα μειονεξίας. Έτσι, δε θα κάποιον να τον/την υποστηρίζει και θα νιώθει μοναξιά.

Αυτή ήταν η ανάρτησή μας. Ελπίζουμε να σας άρεσε και να ήταν χρήσιμη. Υπάρχουν τόσα πολλά μειονεκτήματα της εγκατάλειψης του σχολείου που δεν μπορούσαμε να τα αναφέρουμε όλα εδώ. Πιστεύουμε πώς αυτό είναι καθαρά προσωπικό σας θέμα και είμαστε πέρα της βοήθειάς σας.

Άγχος

    Άγχος είναι η κατάσταση ανησυχίας ενός ανθρώπου για ένα πράγμα, είτε σοβαρό, είτε όχι. Το άγχος δημιουργεί πανικό σε κάποιον που το έχει. Οι αιτίες του άγχους μπορούν να είναι από ένα απλό τεστ. Μπορεί όμως να αγχώνεται ένας άνθρωπος για σοβαρούς λόγους, όπως έναν πόλεμο που δυστυχώς ισχύει πολύ σήμερα. Άγχος νιώθουν όλοι οι άνθρωποι ανεξάρτητα με το αν είναι μεγάλοι σε ηλικία ή όχι. Μπορεί το άγχος, όμως, να έχει συνέπειες στην ζωή σας; Μπορεί να αντιμετωπιστεί, ή και το γενικό ερώτημα: Είναι το άγχος αρρώστια;

    Το άγχος μπορεί να έχει συνέπειες στην ζωή μας και αυτό το βρήκαμε από ένα forum, όπου ο SuoD μας εξηγεί το πρόβλημά του αναλυτικά: "Τους τελευταίους 6-7 μήνες φοβάμαι κάθε μέρα ότι θα πεθάνω από κάποια αρρώστια ή από ανακοπή/έμφραγμα. Εμφανίζω ένα σύμπτωμα στο σώμα μου και αμέσως το συνδέω με όσες αρρώστιες γνωρίζω ότι μπορεί να σχετίζονται με αυτό..." Αυτό που εξήγησε ήταν ένα από τα ανεπτυγμένα επίπεδα του άγχους και σχετίζονται πολύ με τον φόβο για τις αρρώστιες. Αυτό που μας λέει ονομάζεται nervous base ή the base of the brain, που στα ελληνικά θα μεταφραζόταν νευρική βάση, και όπως το εξηγούν οι γιατροί είναι απλά όταν αισθάνεσαι σαν να σε πονάει κάτι αλλά μετά όταν το ξεχνάς, σε περνάει. Όλοι το έχουμε πάθει έστω και μια φορά, ειδικά με αυτούς που φοβούνται τις αρρώστιες, όπως, ο SuoD. Το άγχος κάνει τον άνθρωπό δειλό και. όπως μας λέει παρακάτω ο SuoD, δεν επικοινωνεί με άλλους ανθρώπους και όλα αυτά οδηγούν στην αυτοκτονία και την απομόνωση.

    Σίγουρα η λύση δεν είναι τα ψυχοφάρμακα, στην περίπτωση του χρήστη θα ήταν αποτελεσματική  η συχνή άθληση, η αισιοδοξία και η φιλία. Αν δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει με αυτόν τον τρόπο τότε μπορεί να επισκεφτεί έναν ψυχολόγο και να μιλήσει μαζί του. Στην περίπτωση όχι τόσο σημαντικού άγχους, όπως ενός τεστ, θα ήταν καλή η ηρεμία και ειδικά η θετική σκέψη. Τέλος, όπως βγάζουμε σαν συμπέρασμα, το άγχος είναι αρρώστια. Οι ψυχολόγοι, όπως και εμείς, το άγχος το χωρίζουμε σε παθολογικό και φυσιολογικό. Το ίδιο κάναμε και εμείς, ο SuoD έχει παθολογικό άγχος και το παράδειγμα με το τεστ είναι το φυσιολογικό. Και τα δύο, όμως, βλάπτουν την υγεία δημιουργώντας προβλήματα σωματικής και ψυχολογικής κατάστασης, καρκίνο, νεύρα και φοβίες.

    Ο σύγχρονος άνθρωπος αντιμετωπίζει προβλήματα άγχους καθημερινά και δημιουργεί προβλήματα σε αυτούς και στην κοινωνία μας. Να προσπαθείτε να το αποφεύγετε και πάντα να θυμάστε πως αυτό το πράγμα που σας κάνει να αγχώνεστε δεν είναι τίποτα σε σχέση με κάτι άλλο που θα σας συναντήσει στην ζωή σας. 

Ελπίζουμε να σας βοήθησε η ανάρτηση και ως την επόμενη φορά σας ευχόμαστε καλή συνέχεια.  

Σχολιασμός

    Ο σχολιασμός ή, όπως το λένε σήμερα οι νέοι, "κράξιμο" είναι όταν ένα άτομο σχολιάζει το συνάνθρωπό του με τον κακό τρόπο και δυστυχώς ισχύει πολύ στους σημερινούς εφήβους. Υπάρχουν στιγμές που ένας φίλος, για παράδειγμα, μπορεί να ντυθεί περίεργα και εμείς να τον σχολιάσουμε. Αυτό μπορεί να μην είναι τόσο κακό αλλά κάποιες φορές μπορεί να παρατραβηχτεί και να αρχίσουμε να τον κοροϊδεύουμε δυνατά έτσι ώστε να το ακούνε όλοι. Αυτό στην ουσία είναι λεκτική βία καθώς αρχίζουν να κοροϊδεύουν το παιδί και αλλά άτομα. 

    Ο σχολιασμός όμως είναι πιο κακός απ'όσο νομίζετε ότι είναι γιατί μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνική ζωή του θύματος και κάποιες φορές καταντάει σε αυτοκτονία. Υπάρχουν όμως τρόποι για να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα οι νέοι που σχολιάζονται. Εάν είναι σοβαρός τότε μιλήστε στους γονείς σας γιατί αυτοί θα σας βοηθήσουν δίνοντας μια πρακτική λύση. Αν όμως ο σχολιασμός που δέχεστε δεν είναι σοβαρός, τότε προσπαθήστε να βελτιώσετε τον εαυτό σας. Σίγουρα θα υπάρχει λόγος που σας σχολιάζουν οπότε μπορείτε να βρείτε έναν τρόπο για να σταματήσει όλο αυτό. Αν όμως δεν μπορείτε, τότε μην δίνετε σημασία στους ανθρώπους που σας "κράζουν". 

    Οι νταήδες θα καταλάβουν ότι τους έχετε ξεπεράσει και θα σταματήσουν να σας κοροϊδεύουν. Να ξέρετε ότι οι φίλοι σας θα σας βοηθάνε και μπορείτε να τους εμπιστευτείτε. Αν κάποιος νταής διαβάζει αυτήν την ανάρτηση, θα θέλαμε να αφιερώσει 1 λεπτό απ'τη ζωή του και να κάνει την εξής σκέψη: Πώς θα ένιωθε ο ίδιος αν αυτός σχολιαζόταν από τα άλλα παιδιά, όπως ακριβώς δηλαδή έκανε αυτός;

Ελπίζουμε να σας άρεσε αυτή η ανάρτηση και να ήταν βοηθητική.

Ως την επόμενη φορά, καλές γιορτές και καλή συνέχεια!!

Μοναξιά

Μοναξιά είναι όταν κάποιος μένει μόνος του, χωρίς φίλους, και αποκόπτεται από τον άλλον κόσμο.

Ένα από τα κύρια αίτια είναι η σημερινή τεχνολογία, η οποία, έχει αποκόψει πολύ τους ανθρώπους από τον γύρω κόσμο. Βλέποντας μόνο εικονικά πράγματα, βίαια παιχνίδια ή ακόμα η πολύ μεγάλη ενασχόλησή τους με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα οποία είναι πολύ διαδεδομένα στην εποχή μας. Έτσι έχουμε τα χαρακτηριστικά της μοναξιάς, όπως είναι το κλείσιμο στον εαυτό σου και μετά ακολουθεί η κατάθλιψη. Τα αποτελέσματα είναι η ύπαρξη ενός εσωτερικού κενού, η έντονη αδιαφορία και η αυτοκτονία ενώ, επίσης, και η χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ωστόσο, για αυτό είμαστε εδώ, σαν ψυχολόγοι να σας μιλήσουμε για την αντιμετώπιση της μοναξιάς ή την βοήθεια των γονέων για την αντιμετώπιση στα παιδιά τους.

Ένας τρόπος είναι η κοινωνικοποίηση του μοναχικού ανθρώπου. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε μόνο με την υποστήριξη άλλων ανθρώπων όπως την οικογένεια αυτού του ατόμου, που μπορούν να τον κάνουν να αισθάνονται ωραία. Αν πρόκειται για παιδιά τότε πρέπει έστω να του μάθετε πως αυτό δεν πειράζει και πως είναι καλός έτσι όπως είναι χωρίς να του δημιουργούμε χαμηλή αυτοεκτίμηση για τον εαυτό του. Αν κάποιος, είναι εξαρτημένος από τους υπολογιστές, το κινητό ή τάμπλετ, τότε πρέπει οι γονείς να τον απεξαρτήσουν παίρνοντας από αυτόν τις ηλεκτρονικές συσκευές για έναν μήνα. Αμέσως θα δείτε πως το παιδί σας θα φτιάχνει την συμπεριφορά του, όπως και τους βαθμούς του! Έτσι, θα βγείτε και εσείς κερδισμένοι αλλά και το παιδί σας. Αν όμως είναι σοβαρή η εξάρτηση του από τις συσκευές τότε, μπορείτε να τον πάτε σε κέντρα απεξάρτησης, που είναι πολύ καλά για αυτό.

Τώρα παρακάτω θα γράψουμε ένα απόσπασμα από το Λεξικό Ανεπτυγμένων Εννοιών
Συμπέρασμα: Η μοναξιά έχει αρνητικές συνέπειες για το σύγχρονο πολιτισμένο άνθρωπο και την κοινωνία γενικότερα. Στην εποχή μας, που έχει αποκληθεί ‘εποχή της μοναξιάς’, χρειάζεται επικοινωνία και κατανόηση με το συνάνθρωπο μας, ώστε να μη νιώθουμε μόνοι, χωρίς φίλους και χωρίς σχέσεις μέσα στη ζωή. Η γενική καλλιέργεια και κυρίως η ανθρωπιστική παιδεία βοηθούν το άτομο, ώστε να συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του και τον προορισμό του.
Ως την επόμενη ανάρτηση, σας ευχόμαστε, καλή συνέχεια!

Μονογονεϊκή Οικογένεια

Μονογονεϊκή οικογένεια είναι αυτή που αποτελείται από έναν γονιό και ένα ή δύο παιδιά. Ο γονιός (πατέρας ή μητέρα) φροντίζει τα παιδιά μόνος του είτε επειδή ο/η σύζυγός του/της πέθανε, είτε επειδή χώρισαν. Ο γονιός που απέμεινε με τα παιδιά όμως ταλαιπωρείται πολύ με τη φροντίδα τους διότι δεν έχει τη συμπαράσταση του/της συντρόφου του. Αλλά και τα παιδιά έχουν μια ζόρικη ζωή επειδή ξέρουν ότι ο πατέρας ή η μητέρα τους δεν είναι κοντά τους και ότι δε θα τους ξαναδούν. Ο γονιός που μένει με τα παιδιά του ταλαιπωρείται με δύο τρόπους:

• Σωματικά. Το να φροντίζεις τα παιδιά σου μαζί με τον/την σύζυγό είναι αρκετά δύσκολο, το γεγονός όμως ότι δεν έχεις βοήθεια από κανέναν άλλον κάνει τη διαδικασία ακόμα πιο δύσκολη και κουραστική. 
• Ψυχικά. Όπως και τα παιδιά, έτσι και ο γονιός στεναχωριέται που ο σύζυγος έχει πεθάνει ή απλώς έχει χωρίσει. Η απώλεια αυτή, τον κάνει να αλλάζει συμπεριφορά και γίνεται πιο βίαιος και αυστηρός με τα παιδιά του ή κάποιες φορές δεν ασχολείται καθόλου. Δε σημαίνει πώς δεν νοιάζεται γι'αυτά, απλώς η απώλεια αυτή τον έχει καταστρέψει ψυχικά. Σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να επισκέπτεται συχνά έναν ψυχολόγο. 

Όταν όμως ο γονιός δεν νοιάζεται για τα παιδιά του, τότε αυτά βασίζονται στους φίλους τους αλλά οι φίλοι αυτοί μπορεί να μην έχουν καλή συμπεριφορά με αποτέλεσμα να αλλάζουν τον χαρακτήρα των παιδιών. Έτσι, αυτά πάνε απ'το κακό στο χειρότερο. Δεν ικανοποιούν τον γονιό τους που ταλαιπωρείται τόσο πολύ, αδιαφορούν για τις σχολικές υποχρεώσεις και γενικά έχουν μία κακιά συμπεριφορά. Έχουμε το παράδειγμα μιας συμμαθήτριάς μας στο Δημοτικό Σχολείο:

" Η Μαρία ήταν ένα αγαπητό κορίτσι στην τάξη μας. Δυστυχώς όμως η μητέρα της αρρώστησε από καρκίνο και μετά από λίγο καιρό πέθανε. Η Μαρία είχε έναν μικρό αδερφό και μια μεγάλη αδερφή. Έκλαιγε για πολλές μέρες μέχρι που τα άλλα κορίτσια στην τάξη μας τη βοήθησαν. Η Μαρία όμως δεν μπορούσε να ξεχάσει τη μητέρα της. Έτσι, άρχισε να αλλάζει τη συμπεριφορά της και γινόταν κακιά. Τα κορίτσια πλέον δεν τη συμπαθούσαν. Η Μαρία σιγά- σιγά γινόταν πιο ασυνεπής στα σχολικά μαθήματα και στρεφόταν πιο πολύ στους φίλους της που είχαν τέτοια συμπεριφορά από μόνοι τους. Έτσι, η Μαρία "χάλασε" και έκανε πιο πολλή παρέα με τα κακά παιδιά. Ο πατέρας της ήταν εξίσου στενοχωρημένος και ψυχικά τραυματισμένος και δεν μπορούσε να φροντίζει τα παιδιά του. Με λίγα λόγια, δεν ασχολιόταν με αυτά. Ξεκίνησε το κάπνισμα και άλλαξε πολύ τον τρόπο ζωής του. Όσο περνούσαν τα χρόνια, η Μαρία γινόταν όλο και πιο αγενής και ασυνεπής και εξακολουθούσε να κάνει παρέα με τέτοια παιδιά. Παρόμοια συμπεριφορά είχαν και τα δύο αδέρφια της. Τα κορίτσια που αρχικά έκαναν παρέα μαζί της ποτέ δεν τη συμπάθησαν. "

Όσα παιδιά ανήκουν σε μια μονογονεϊκή οικογένεια

πρέπει να προσπαθήσουν περισσότερο και να εκτιμούν την προσπάθεια του πατέρα ή της μητέρας τους διότι αυτοί περνάνε μια πολύ δύσκολη δοκιμασία και προσπαθούν να σας κάνουν χαρούμενους.

Αυτή ήταν η ανάρτησή μας, ελπίζουμε να σας άρεσε. Μέχρι την επόμενη φορά, καλή συνέχεια!

Διατροφή και Άσκηση

Σε αυτήν την ανάρτηση θα μάθετε για το πρόβλημα κάθε υπέρβαρου ανθρώπου, την παχυσαρκία. Ενώ παράλληλα θα δούμε την ουσία της άσκησης και πόσο συχνά πρέπει να αθλούμαστε όπως και κάθε πότε πρέπει να τρώμε.

Body mass index	ΓΥΝΑΙΚΕΣ	ΑΝΔΡΕΣ
Κανονικό βάρος	18,5 - 23,5	19,5 - 24,9
1ος βαθμός παχυσαρκίας	23,6 - 28,6	25 - 29,9
2ος βαθμός παχυσαρκίας	28,7 - 40	30 - 40
3ος βαθμός παχυσαρκίας	Πάνω από 40	Πάνω από 40

 Η παχυσαρκία είναι ένα πρόβλημα που προσπάθησε η επιστήμη να λύσει, αλλά δεν μπόρεσε. Την παχυσαρκία πρέπει να την σταματήσουμε από μόνοι μας. Πως ξέρουμε αν κάποιος είναι παχύσαρκος; Απλά με έναν μαθηματικό υπολογισμό:Βάρος δια ύψος στο τετράγωνο. Έτσι, κάνοντας την δύναμη και την διαίρεση αυτήν βγάζουμε έναν αριθμό. Στο παρακάτω πίνακα βλέπετε τους αριθμούς, π.χ. αν είναι ανάμεσα στο 18,5-23,5 είστε στο κανονικό βάρος για τις γυναίκες. Αυτό λέγεται  BMI (Body Mass Index). Όσο υψηλότερο το BMI τόσο πιο παχύσαρκοι είμαστε. Η παχυσαρκία είναι ένα σύγχρονο πρόβλημα που πέρα από την άσχημη ψυχολογία που δημιουργεί, υπάρχουν κι άλλες αρρώστιες που δημιουργεί, όπως το ζάχαρο, ο διαβήτης, η υπέρταση κ.τ.λ. Η αύξηση της παχυσαρκίας οφείλεται από την υπερβολική κατανάλωση θερμίδων, που τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί σε μεγάλο βαθμό στις ανεπτυγμένες χώρες. Υπάρχει περίπτωση η παχυσαρκία να είναι μέσα στο γεννητικό υλικό μας (DNA) από την οικογένειά μας, βέβαια αυτό δεν είναι πάντα αληθές. Η παχυσαρκία μπορεί να μειωθεί μόνο με δύο τρόπους:

α) με σταδιακή δίαιτα, δηλαδή πρώτα κόβονται οι ενδιάμεσες τροφές και μένει μόνο το πρωινό, μεσημεριανό, απογευματινό και βραδινό πριν τις 20:00. Μετά κόβονται τα γλυκά και  τα γρήγορα φαγητά και αμέσως μετά είναι η υπερβολική κατανάλωση τυριού και ψωμιού. Με όλα αυτά ακολουθείτε μια μεσογειακή διατροφή. Όμως, χωρίς να υπερβάλουμε γιατί μετά φτάνουμε στην οστεοπόρωση που είναι αρκετά άσχημη με μερικές εβδομάδες στο νοσοκομείο. Αξίζει να σημειωθεί ότι, δεν υπάρχουν τα φάρμακα που σε λεπταίνουν, χωρίς να σου κάνουν κακό, στον οργανισμό. Μην ακούτε τις διαφημιστικές εταιρίες!

β) με πολλές φυσικές δραστηριότητες

Όταν λέμε φυσικές δραστηριότητες εννοούμε τον αθλητισμό. Η ουσία του αθλητισμού είναι να αυξήσουμε τον χρόνο ζωής μας, να κάψουμε ενέργεια, να ξεφύγουμε από την καθημερινή ρουτίνα, να βγάλουμε όλη την επιθετικότητα που έχουμε μέσα μας και το πιο σημαντικό να περάσουμε ωραία. Πρέπει να αγωνιζόμαστε καθημερινά με διάφορα σπορ όπως μας λένε οι ειδικοί για να εξοικειωθούμε σε όλα. Το κάθε άθλημα έχει δικό του στόχο, όμως όλα μαζί μας κάνουν την ζωή! Η άσκηση μπορεί να γίνει και με φίλους, για να γίνεται πιο διασκεδαστική. Όμως, προσοχή, η υπερβολική άσκηση μπορεί να οδηγήσει σε υπερκόπωση, που είναι πάρα πολύ δύσκολη, πονάς παντού και δεν μπορείς να κουνηθείς για μερικές μέρες. Για αυτό πρέπει να αθλούμαστε με μέτρο, χωρίς υπερβολές.

Αυτή ήταν η ανάρτηση μας. Να ξέρετε πως όλα γίνονται αλλά πάντα με μέτρο. Ως την επόμενη ανάρτηση, σας ευχόμαστε, καλή συνέχεια!

Πρόσφυγες

     Πρόσφυγας είσαι όταν αναγκάζεσαι να φύγεις από την χώρα σου κυρίως γιατί κινδυνεύεις. Έτσι και έγινε στις 15 Μαρτίου το 2011, όταν χιλιάδες κάτοικοι της Συρίας χρειάστηκαν να εγκαταλείψουν την χώρα τους, λόγω του πολύ βίαιου πολέμου, και να πάνε στις γειτονικές χώρες. Από τότε ως σήμερα, ο πόλεμος αυτός έγινε πιο επικίνδυνος και έτσι έχουμε πάνω από εκατόν τριάντα χιλιάδες πολίτες συνολικά που εγκατέλειψαν και συνεχίζουν να εγκαταλείπουν τη χώρα τους και να αναχωρήσουν για μια άλλη πιο ανεπτυγμένη.

    Παίρνοντας, χωρίς άλλη σκέψη, την απόφαση αυτή ξεκινούν ένα ταξίδι, μεγάλο και κουραστικό για να φτάσουν στον προορισμό τους. Στο ταξίδι τους συναντάνε εμπόδια όπως η διάσχιση του Αιγαίου που πολλές φορές φέρνει σε θάνατο πολλούς πρόσφυγες. Αυτό συμβαίνει επειδή ο καιρός χαλάει με αποτέλεσμα, με 6-7 μποφόρ οι πλαστικές βάρκες με 60 ή, μερικές φορές, ως και 300 πρόσφυγες να πέφτουν πάνω σε βράχια ή να ανατρέπονται και αμέσως να βυθίζονται στη θάλασσα. Οι ιστορίες τους είναι απίθανες, με ανθρώπους να πέφτουν πάνω σε κρύα νερά, πτώματα να επιπλέουν ή ακόμα και ζωντανές μητέρες να κρατάνε στα χέρια τους, με λυγμούς, τα παιδιά τους που πνίγηκαν μέσα στα κρύα νερά. Η κατάσταση, όμως δεν είναι καλύτερη στα σύνορα, όπου προσπαθούν μέσα στις λάσπες και τη βροχή να τα περάσουν . Η κατάσταση είναι τραγική! Ανθρώπινες ψυχές χάνονται καθημερινά προσπαθώντας να βρούνε πράγματα που εμείς έχουμε, σπίτι, δουλειά, εκπαίδευση και λεφτά. Το σκηνικό θα χειροτερέψει με το πέρασμα των χρόνων, καράβια θα βουλιάζουν, πρόσφυγες θα κρυώνουν, οικογένειες θα κλαίνε επειδή, θα αρρωσταίνουν και θα πεθαίνουν  και έτσι οι ψυχές για μας θα δείχνουν απλά ως αριθμούς, σε αυτούς, όμως θα είναι μια μεγάλη απώλεια που θα τη θυμούνται όλη τους την ζωή.

    Κανένας μας δεν θα ήθελε να βρίσκεται σε αυτήν την κατάσταση και άμα ποτέ βρεθούμε θα παρακαλάμε για ιατρική βοήθεια, νερό και φαί.  Για αυτό πρέπει όσο πιο πολύ γίνεται να τους βοηθήσουμε.

    Η ανάρτηση μας έχει θέμα για τους πρόσφυγες της Συρίας και ποια προβλήματα αντιμετωπίζουν. Πιστεύουμε να σας άρεσε, ως την επόμενη φορά, καλή συνέχεια.

Περιβάλλον και Ανακύκλωση

Σε αυτήν την ανάρτηση θα μιλήσουμε για το περιβάλλον, θα δούμε πώς μπορούμε να το προστατέψουμε καθώς και γιατί κάνουμε ανακύκλωση.

Περιβάλλον σημαίνει όλα αυτά που μας περιβάλλουν, καθώς και μπορεί να σημαίνει και φύση. Όπως ξέρουμε, χωρίς την φύση δεν θα υπήρχε ζωή και χωρίς ζωή και φύση μαζί ο πλανήτης μας θα ήταν σαν τους άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, σκοτεινός και κρύος. Αλλά, τους τελευταίους τρεις αιώνες έχουν γίνει πολλές αλλαγές, με τη βιομηχανική επανάσταση και τις νέες εφευρέσεις, που κατέστρεψαν και καταστρέφουν την φύση φέρνοντας κλιματικές αλλαγές και έλλειψη οξυγόνου αντικαθιστώντας το διοξείδιο του άνθρακα που δεν είναι πολύ καλό για την υγεία μας. Αρχίζοντας λοιπόν από τα πρώτα εργοστάσια στην Αγγλία, η ανακάλυψη του πλαστικού, του πετρελαίου και τον αυτοκινήτων που άρχισαν να φέρνουν τις πρώτες καταστροφές στον πλανήτη μας. Τα επόμενα εκατό χρόνια ήταν τα χειρότερα, πρώτα από τα εργοστάσια που άρχισαν να φτιάχνουν την τρύπα του όζοντος, μετά τα αυτοκίνητα που αυξήθηκαν κατά εκατομμύρια και τελευταία και χειρότερα τα σκουπίδια. Τα σκουπίδια άρχισαν να αυξάνονται, τα πετούσαν παντού! Τα ζώα εξαφανιζόταν, πολλά μειώθηκαν. Η πανίδα άρχισε να καταστρέφεται. Το ίδιο και με την χλωρίδα καθώς, πολλά σπάνια φυτά εξαφανίστηκαν και πολλά δέντρα κόπηκαν. Φτάνουμε ακόμα και στις αλλαγές των κλιμάτων, με αποτέλεσμα το λιώσιμο των πάγων από την τρύπα του όζοντος που περνούσε πιο πολύ φως του ηλίου από ότι πριν. Τέλος, οι άνθρωποι μολύνονται από πολλά είδη καρκίνου. Έτσι φτάνουμε σε ένα σημείο που η προστασία του περιβάλλοντος είναι απαραίτητη.

Τότε βγαίνουν πολλές ομάδες προστασίας του περιβάλλοντος και ανακαλύπτεται η ανακύκλωση, πολλοί άνθρωποι την ακολούθησαν πετώντας μέσα χαρτιά, πλαστικά, αλουμίνιο, γυαλί κτλ. μέχρι που ξεφύγαμε από την καταστροφή της φύσεως. Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές ανεπτυγμένες χώρες δεν κάνουν ανακύκλωση, μερικές από αυτές είναι, η Ιρλανδία, η Ισλανδία, η Νορβηγία και η Πολωνία. Η ανακύκλωση είναι ουσιαστικά το πέταγμα αυτόν των υλικών, την επεξεργασία του και τέλος το νέο πράγμα που φτιάχνουν με αυτό το υλικό. Όσο περισσότεροι άνθρωποι κάνουν ανακύκλωση τόσο περισσότερα υλικά σώζουμε από τον πλανήτη μας.

Το περιβάλλον μπορούμε να το προστατεύσουμε και με άλλους τρόπους, όπως την δεντροφύτευση, η χρησιμοποίηση χάρτινων σακούλων και άλλοι πολλοί δημιουργικοί τρόποι που μπορείτε να σκεφτείτε μόνοι σας!

Αυτή ήταν η ανάρτηση μας. Να θυμάστε ότι το περιβάλλον μας έδωσε τη ζωή και όλες τις δυνατότητες που έχουμε. Ως την επόμενη ανάρτηση, σας ευχόμαστε, καλή συνέχεια!

Κάπνισμα

Το κάπνισμα είναι κακό για την υγεία μας. Κανένας δεν πρέπει να αποκτήσει αυτήν την συνήθεια. Αλλά τι γίνεται όταν κάποιος την αποκτήσει; Σε αυτή την ανάρτηση θα απαντήσουμε σε αυτήν την ερώτηση και σε πολλές άλλες, αλλά ας ξεκινήσουμε πρώτα με την ιστορία του τσιγάρου ή αλλιώς καπνού.

Το 1492 ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακαλύπτει την Αμερική. Οι ιθαγενείς, σημερινή Ινδιάνοι, Ίνγκας και Ατζέκοι έρχονται σε επαφή με τον πολιτισμό, τους Ευρωπαίους. Έτσι φέρνουν καινούργια πράγματα στην Ευρώπη, που καλλιεργήθηκαν μόνο στην Αμερική, αυτά είναι η πατάτα, το καλαμπόκι και ο καπνός. Σιγά-σιγά οι Ευρωπαίοι αποκτούν νέες συνήθειες και μια από αυτές είναι το κάπνισμα. Το κάπνισμα θεωρήθηκε, εκείνη την εποχή σαν ένα απλό ¨παιχνίδι¨ χωρίς να ξέρουν τι επιπτώσεις θα είχε μετά στην υγεία τους. Στην Ελλάδα, το τσιγάρο ήρθε το 1830, λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους. Το 1950 άρχισαν οι πρώτες έρευνες ότι το τσιγάρο βλάπτει την υγεία μας, αλλά ήταν δύσκολο αυτό να το εξηγήσεις σε άτομα που κάπνιζαν επι τέσσερις αιώνες, μεταφέροντας το κάπνισμα από γενιά σε γενιά. Ως το 2000 τα στατιστικά δείχνουν μια μικρή πτώση στο κάπνισμα, αλλά μεγάλη αύξηση σε εφήβους, που αρχίζουν το κάπνισμα κυρίως για μαγκιά. Έτσι το 2007 η Ευρωπαϊκή Ένωση αρχίζει έναν αγώνα για την καταπολέμηση και πρόληψη του τσιγάρου σε παιδιά και εφήβους. Αυτό δεν αρέσει και πολύ στις εταιρίες καπνού που βγάζουν 36.000.000.000 ευρώ τον χρόνο από τους καπνιστές.

Αν νομίζεις εσύ σαν καπνιστής ή ακόμα και εσύ που σκέφτεσαι να το αρχίσεις ότι κάνεις κάτι κάλο με αυτό διάβασε τα παρακάτω:

α) Το 70% των καπνιστών παιθένουν από καρκίνο στα πνευμόνια και τα άλλα 25% από άλλες αρρώστιες που τις παθαίνουν πάλι από το κάπνισμα. Μόνο 5% επιζεί.

β) Η Νικοτίνη: Δεν χρειάζεται πάνω από τρία τσιγάρα για να νιώσεις σαν να μην μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτήν.

γ) Κιτρινίζει τα δόντια, από το πολύ τσιγάρο.

Και για τους παθητικούς καπνιστές, δηλαδή αυτούς που αναπνέουν το καπνό στους κλειστούς χώρους:

α) Το ξέρεις ότι όταν είσαι παθητικός καπνιστής αναπνέεις ακριβώς τον ίδιο καπνό όσο και ο καπνιστής που καπνίζει εκείνη την ώρα. 


β) Ενώ όταν βρίσκεσαι σε δημόσιο χώρο είναι σαν να είσαι πίσω από ένα φορτηγό επι μία ώρα αναπνέοντας όλο τον καπνό.

Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για το κάπνισμα και πόσο βλαβερό είναι δες το παρακάτω βίντεο:

Και κάτι τελευταίο για την συμπεριφορά των καπνιστών και των παθητικών καπνιστών. Οι καπνιστές είναι ενοχλητικοί ειδικά σε κλειστούς χώρους, που μετά μυρίζεις σαν να έχεις καπνίσει και αν σε ενοχλεί κι όλας αυτή η μυρωδιά τότε είναι ότι χειρότερο. Κανονικά το κάπνισμα απαγορεύεται σε κλειστούς χώρους και δημόσιους (νόμος της Ε.Ε.), αλλά στην Ελλάδα επιτρέπεται.

Ως την επόμενη φορά σας ευχόμαστε ό,τι καλύτερο και στους καπνιστές να προσπαθήσουν να το κόψουν και στους μη καπνιστες να μην το αρχίσουν ποτέ!

Θυμός

    Ο θυμός είναι κάτι που όλοι έχουμε νιώσει. Οι γονείς θυμώνουν στο θέμα της δουλειάς και των παιδιών τους, ενώ τα παιδιά σε θέματα με άλλα παιδιά ή ακόμα και με τους μεγάλους. Όταν κάποιος είναι θυμωμένος αισθάνεται σαν να θέλει να χτυπήσει τον άλλον ή να του πάρει εκδίκηση για αυτό που έκανε ο άλλος. Να κάνεις τον άλλον να θυμώσει είναι πολύ εύκολο τα τελευταία χρόνια, γιατί όλοι ξέρουν τι κάνει κάποιος χρησιμοποιώντας τον μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Απλά, υπάρχουν άτομα που θυμώνουν πιο εύκολα από άλλα. Θα αναλύσουμε το θέμα σε τρεις κατηγορίες:

• Γονείς: Οι γονείς θυμώνουν πολύ εύκολα και ιδίως με τα παιδιά τους για πολλούς λόγους. Αλλά τι γίνεται όταν θυμώνουν με την δουλειά τους; Σε εκείνη την περίπτωση πρέπει να συγκρατηθούν γιατί δεν μπορούν να μιλήσουν άσχημα στον πελάτη.  Πρέπει δηλαδή να ελέγξουν τον θυμό τους πριν αρχίσουν τις φωνές στον πελάτη. Το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να διακόψετε την συζήτηση μαζί του ή άμα είναι τόσο σημαντικό τότε πρέπει να συγκρατηθείτε παίρνοντας απλά βαθιές ανάσες. Π.χ σκεφτείτε ότι είστε κάπου αλλού, σε ένα ήσυχο μέρος. Μετά από αυτή τη συζήτηση πρέπει να μιλήσετε με ένα άτομο που εμπιστευεστε, έτσι ώστε να μην σας ξανά πιάσει ο θυμός αυτός με το ίδιο άτομο και τα ίδια θέματα.
• Παιδιά: Τα παιδιά νευριάζουν κυρίως για ασήμαντους λόγους που αυτά τα νεύρα δεν μπορούν να φτάσουν πολύ ψηλά. Αλλά αν χρειάζεται μπορείτε να τα συμβουλέψετε για να βρουν μια άκρη.
• Έφηβοι: Οι Έφηβοι νευριάζουν πολύ εύκολα κυρίως γιατί σε αυτή την ηλικία μπορούν να
  
  χειριστούν τις μεθόδους όπως το ξύλο ή το βρίσιμο. Όμως και τα δύο θα κάνουν τον άλλον να νευριάσει ακόμα περισσότερο από αυτό που ήταν. Για αυτό σε αυτό το θέμα πρέπει να βοηθήσουν οι γονείς και να μιλήσουν με το παιδί. Ξέρετε τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά τώρα φτάνουν μέχρι και στον θάνατο του άλλου παιδιού. Για αυτό μπορεί να χρειαστεί να εμπλακείτε και εσείς. Και να θυμάστε ότι ακόμα και τα καλύτερα παιδιά θυμώνουν εύκολα.

Φόβος

    Ο φόβος είναι ένα πράγμα που το βιώνουν οι μικροί αλλά και οι μεγάλοι, αλλά τα παιδιά τον νιώθουν πιο έντονα. Τα παιδιά φοβούνται για διάφορα ανούσια πργματα, όπως το σκοτάδι, τα φαντάσματα κτλ. Οι φόβοι αυτοί είναι φτιαγμένοι από την φαντασία τους και τις περισσότερες φορές τους ξεπερνάνε όσο μεγαλώνουν. Αλλά, τι φόβους να έχουν οι μεγάλοι; Οι μεγάλοι φοβούνται τα χειρότερα, φοβούνται να μην πάθει κάτι το παιδί τους ή ακόμη και αυτοί. Δηλαδή για την ασφάλεια των παιδιών τους αλλά και για τη δική τους, βέβαια η ασφάλεια αυτή δεν πρέπει να υπερβαίνει τα όρια γιατί μετά υπάρχει το προβλημα της υπέρ προστασίας. Σε αυτούς τους λόγους θα δώσουμε λύσεις:
    Για το πρόβλημα των παιδιών:
Αυτό το πρόβλημα είναι απλό στην λύση του, αλλά χρειάζεται χρόνο. Το παιδί επηρεάζεται αρνητικά από τα άλλα παιδιά στο θέμα με τα φαντάσματα, καθώς πάντα έχουν μια φανταστική τρομακτική ιστορία να πουν για να φοβηθεί το άλλο παιδί. Φυσικά αυτό το κάνουν τα παιδιά για πλάκα ή ακόμα και για να τους τρομάξουν. Ο γονιός πρέπει να το καταλάβει αν το παιδί του είναι φοβισμένο με κάτι ειδικά αν είναι μικρό. Τότε θα πρέπει να του εξηγήσει πως τα πράγματα που του είπαν τα άλλα παιδιά δεν είναι αληθινά και ότι δε θα έπρεπε να φοβάται . Βέβαια τα περισσότερα παιδιά θα συνεχίσουν να φοβούνται αλλά οι γονείς θα πρέπει να εξηγούν κάθε φορά στο παιδί ότι δεν πρέπει να φοβάται. Αν χρειαστεί μπορείτε να πάτε στο σημείο που είπαν στο παιδί σας ότι έχει φαντάσματα και να αποδείξετε ότι δεν έχει (με εξέρεση τα εγκαταλελειμμένα σπίτια, καθώς εκείνα είναι επικίνδυνα). Έτσι το παιδί θα πειστεί ότι δεν υπάρχει αυτό που έμαθε από κάποιους φίλους του. Ένα ακόμη πιο πολύπλοκο θέμα είναι το σκοτάδι. Χρειάζεται καιρό για να φύγει η συγκεκριμένη φοβία. Πρέπει απλά να του εξηγήσετε ότι δεν υπάρχει λόγος να φοβάται διότι δεν υπάρχει τίποτα στο σκοτάδι, ακόμα και στα πιο σκοτεινά σημεία του δωματίου του. Να αποφεύγετε τους μικρούς λαμπτήρες το βράδυ γιατί δεν κάνουν καλό στην όραση του παιδιού. Αν αντιμετωπίζετε άλλους παιδικούς φόβους μπορείτε να μας στείλετε μήνυμα στο Gmail μας : mariosandnikos@gmail.com
    Για τα προβλήματα των μεγάλων: Οι φόβοι των μεγάλων, όπως είπαμε, είναι η προστασία των εαυτών τους και των παιδιών τους. Αυτός ο φόβος είναι συνηθισμένος. Για την προστασία των παιδιών σας, πρέπει να μάθετε τα παιδιά σας να λένε τα προβλήματα τους από μικρά, έτσι θα μπορούνε να σας πούνε τι τους απασχολεί. Γίνεστε όμως υπερβολικός σαν γονιός όταν φοβάστε αν θα χτυπήσει στο ποδόσφαιρο ή θα κοπεί λίγο στο χέρι στο βόλεϊ, αυτό είναι υπερβολικό επειδή όλοι ξέρουμε πως όλα τα παιδιά χτυπάνε. Τέλος, για την δική σας προστασία, αν έχετε φοβία όπως αν θα είστε καλά στα επόμενα πέντε χρόνια κτλ, να το ξέρετε πως είναι φυσικό. Όλοι οι άνθρωποι φοβούνται για την υγεία τους απλά φροντίστε να μην γίνεται αυτό συνεχώς. Ο φόβος δεν αλλάζει τίποτα, απλά προσπαθήστε να μην φοβάστε για ασημαντους λόγους.

Αυτά από εμάς, τα λέμε στην επόμενη ανάρτηση.

Αυτοτραυματισμός

    Ο Αυτοτραυματισμός είναι ένα πρόβλημα το οποίο υπάρχει σε πολλούς ανθρώπους (κυρίως εφήβους), καθώς το 10% των εφήβων πεθαίνουν ή τραυματίζονται. Αυτό συμβαίνει διότι οι έφηβοι πιέζονται πολύ στην καθημερινή τους ζωή, είτε από τα μαθήματα, είτε από την οικογένειά τους. Κάποιοι αυτοτραυματίζονται ή αυτοκτονούν, επειδή πιστεύουν ότι δεν έχει νόημα η ζωή τους ή αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα. Όμως, δεν μπορούν να καταλάβουν ότι είναι ανούσιο να βάλεις τέλος στη ζωή σου ο ίδιος.

    Όλοι οι έφηβοι έχουν διάφορα προβλήματα καθημερινά, πολλοί από αυτούς μπορούν να νιώθουν δύσκολα. Μερικοί μπορούν να μη το δείξουν, ενώ άλλοι να μην αντέξουν άλλο και να το πουν σε κάποιον έτσι ώστε να τους δώσει μία λύση. Αυτοί, όμως, που κρατάνε τα αισθήματά τους μέσα τους θα έχουν μεγάλο πρόβλημα στο μέλλον γιατί αυτός θα τους ακολουθεί μια ζωή. Πολλοί από αυτούς μπορούν να αυτοκτονήσουν. Σε αυτά τα προβλήματα πρέπει να βοηθήσουν και οι γονείς.

    Οι γονείς πρέπει να λάβουν τα εξής μέτρα:

• Πρέπει να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στο παιδί τους.
• Πρέπει να μάθουν στο παιδί τους τον τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων που έχει.
• Πρέπει να μάθουν στο παιδί τους την πραγματική αξία της ζωής.

    Ουσιαστικά, οι γονείς είναι αυτοί που θα δώσουν στο παιδί τους μία λύση σε κάθε πρόβλημα που έχει.
    Γράψτε μας στα σχόλια τι πιστεύετε για αυτό το θέμα. 

Διασημότητα

    Διασημότητα ή δημοσιότητα είναι ένα από τα δυσκολότερα θέματα που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι της σύγχρονης εποχής. Οι έφηβοι πιστεύουν ότι όποιος είναι διάσημος έχει μια τέλεια ζωή, αλλά κάνουν λάθος.

    Αντιθέτως, αυτοί που είναι διάσημοι περνάνε την χειρότερη ζωή.
Πρώτα, τους δίνουν διάφορες ουσίες οι δισκογραφικές εταιρίες για να τους ελέγχουν. Οι διάσημοι είναι έτσι μόνο για διαφήμιση, οι εταιρίες έχουν την δύναμη να διαφημίζουν και έτσι και τον χειρότερο άνθρωπο να τον κάνουν γνωστό. Έτσι, οι διάσημοι περνάνε διάφορα στάδια, με αποτέλεσμα γρηγορότερο θάνατο. Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς, ενώ ήταν ένας από τους διασημότερους, αυτοκτόνησε, επειδή ήταν σε κατάθλιψη. Άλλο παράδειγμα είναι η Έιμι Γουάινχαουζ η οποία πέθανε από υπερκατανάλωση ναρκωτικών. Άρα δεν νομίζουμε ότι είναι ωραίο να σε ακολουθούν μια ζωή δημοσιογράφοι και να γράφουν τι έκανες στην καθημερινή σου ζωή, αλλά ούτε να πεθάνεις γρηγορότερα από διάφορες αιτίες.

    Άλλο ένα θέμα, πάλι για την διασημότητα. Πριν από λίγο καιρό βγήκε ο Ζέιν από το μουσικό γκρούπ One Direction, ένα πολύ διάσημο γκρούπ. Πάνω από 200 νέα κορίτσια αυτοκτόνησαν διότι ένας άγνωστος για αυτές άνθρωπος βγήκε από ένα γκρουπ. Θέλουμε να πούμε να μην κάνετε σαν τρελές. Σιγά που βγήκε, σε 2 χρόνια θα βγει καινούργιο γκρούπ…

    Να ξέρετε μπαμπάδες και μαμάδες ότι η μουσική είναι 10% μουσική και 90% μπίσνες...

    Αυτή ήταν η σημερινή ανάρτηση, πιστεύουμε να σας άρεσε και γράψτε μας στα σχόλια.

Συμπεριφορά Των Εφήβων (με τους φίλους)

    Οι έφηβοι, όπως είπαμε στις δύο προηγούμενες δημοσιεύσεις, είναι δύσκολο να εκφράσουν πολλά από τα συναισθήματα τους, για αυτόν τον λόγο περνάνε ένα μεταβατικό στάδιο. Σήμερα θα μιλήσουμε για το πώς αισθάνονται με τους φίλους τους.

    Πρώτα από όλα θα πρέπει να τα χωρίσουμε σε τρεις κατηγορίες. Η πρώτη είναι εκείνη που έχουν κακή παρέα, η δεύτερη είναι τα παιδιά που κάνουν παρέα με λίγα παιδιά και είναι καλά και η τρίτη είναι τα παιδιά που δεν έχουν καθόλου παρέα, αυτά τα παιδιά δέχονται συνήθως bullying από την πρώτη ομάδα.

    Για την πρώτη κατηγορία είχαμε μιλήσει στο προηγούμενο άρθρο. Έτσι, ό,τι θέλετε να μάθετε για αυτήν, μπορείτε να το δείτε.

    Η δεύτερη είναι μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις, πολλές φορές αυτά τα παιδιά περνάνε κάτι, όχι και τόσο έντονο, bullying. Αυτά τα παιδιά στο γυμνάσιο και στο λύκειο μπορεί να είναι ο στόχος των ''νταήδων'', αλλά αυτό το πράγμα ξεπερνιέται εύκολα, γιατί οι φίλοι τους βοηθάνε.

    Η τρίτη και τελευταία κατηγορία είναι πολύ μικρή στις μέρες μας. Σε αυτήν είναι τα παιδιά που δέχονται και είναι θύματα bullying. Θύμα bullying μπορείς να γίνεις πολύ εύκολα, αν σε βρίσει ή, ακόμα χειρότερα, αν σε χτυπήσει κάποιος αμέσως γίνεσαι θύμα. Τότε πρέπει να πας και να το πεις σε κάποιον, στον διευθυντή ή διευθύντρια, στους γονείς κ.τ.λ. Μόνο μην ακούς τους φίλους σου. Αυτοί μπορεί να κάνουν τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Πρέπει να το πεις αλλιώς μπορείς να καταλήξεις σε πολύ άσχημη κατάσταση.

    Όλα αυτά με το bullying γίνονται στις μέρες μας γιατί οι έφηβοι θέλουν να δείξουν ότι είναι ''μάγκες'' ή απλά έτσι ζούνε στο σπίτι, δηλαδή με ξυλοδαρμούς.

    Αυτή ήταν η τελευταία ανάρτηση με θέμα τους εφήβους και το Πάσχα θα έχουμε πιο πολλές αναρτήσεις. Παρακάτω έχει ένα βίντεο για το bullying. Πιστεύουμε ότι θα σας αρέσει. 

Συμπεριφορά Των Εφήβων (στο σχολείο)

   Οι έφηβοι όπως είπαμε στο προηγούμενο άρθρο, επειδή αλλάζουν χαρακτήρα πολλές φορές γίνονται κακοί με τους γονείς τους. Αλλά οι έφηβοι στην σημερινή εποχή είναι και λίγο τεμπέληδες, ειδικά τα αγόρια. Πολλές φορές δεν διαβάζουν για το σχολείο. Οι αιτίες είναι πολλές, μπορεί να :

• Τεμπελιάζουν απλά.
• Μην μπορούνε να συγκεντρωθούν στο διάβασμα.
• Κάνουν παρέα με κακούς μαθητές, αυτοί τους επηρεάζουν αρνητικά.

    Τα παιδιά δεν ξέρουν ότι όλα αυτά που θα διδαχτούνε από το διάβασμα θα τους βοηθήσει στο μέλλον. Αν είστε γονιός και όπως οι περισσότεροι γονείς στεναχωριέστε για τα παιδιά σας, πρέπει να βρείτε πρώτα την αιτία και μετά να ακολουθήσετε της παρακάτω συμβουλές :

• Αν τεμπελιάζει, διαβάστε μαζί του, πείτε του τα θετικά για το σχολείο και βάλτε έναν στόχο για την σχολική ζωή του, π.χ. να βάλει στόχο να γίνει γιατρός και πείτε του τι βαθμούς χρειάζεται για αυτό.
• Αν δεν μπορούν να συγκεντρωθούν στο διάβασμα, διαβάστε μαζί του για μισή ώρα και μετά παίξτε ένα παιχνίδι μαζί, αυτό βοηθάει το παιδί εκτός από την συγκέντρωση που κάνει στο διάβασμα να του αρέσει όλο αυτό. Επίσης μην είστε πολύ αυστηροί με το παιδί σας, απλά η θετική ατμόσφαιρα τον βοηθάει.
• Αν το παιδί σας έχει μπει σε κακές παρέες θα ήταν καλό να επικοινωνήσετε με τους γονείς των παιδιών και να συναντηθείτε για να μιλήσετε για αυτό το πρόβλημα. 

    Υπάρχουν γονείς που δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τα παιδιά τους και τα παιδιά τους πολλές φορές καταλήγουν στους δρόμους. Και τα περισσότερα δεν έχουν καλό τέλος με την συνέπεια να καπνίζουν ή ακόμα και να παίρνουν ναρκωτικά. Προσπαθήστε να πείσετε το παιδί σας να μην μπλέξει μαζί τους. 

    Πάνω από όλα πρέπει να μάθετε το παιδί σας από μικρή ηλικία  να μην το παίζει "μάγκας''. Για την μαγκιά θα μιλήσουμε τον Μάρτιο. 

Καλό Μήνα!!! 

Συμπεριφορά Των Εφήβων (μέσα στην οικογένεια)

    Εφηβεία είναι ένα μεταβατικό στάδιο όπου από παιδί γίνεσαι σιγά σιγά ενήλικας. Σε αυτό το μεταβατικό στάδιο αλλάζει ο χαρακτήρας, το σώμα σου, ακόμα και η φωνή σου. Όμως έτσι όπως αλλάζει ο χαρακτήρας σου, αλλάζει και ο τρόπος σκέψης σου για τους άλλους ανθρώπους, για παράδειγμα θα δεις έναν άνθρωπο στον δρόμο όταν είσαι παιδί, μετά από μερικά χρόνια μπορεί να τον ξαναδείς όμως δεν θα σκέφτεσαι το ίδιο για αυτόν. Την εφηβεία την πέρασαν όλοι οι άνθρωποι και είναι απαραίτητη γιατί χωρίς αυτήν δεν θα μπορείς να μεγαλώσεις. Οι έφηβοι πολλές φορές δεν μπορούν να εκφράσουν τα συναισθήματα τους, για αυτόν τον λόγο έχουμε και τα προβλήματα στην οικογένεια. Για αυτήν θα μιλήσουμε σήμερα:

    Τα παιδιά είναι πολλές φορές καλά και "γλυκούλικα", όπως τους αποκαλούνε οι μεγάλοι, όμως μετά τα δέκα χρόνια τους άλλο δεν τα λένε ''γλυκούλικα'', μόνο για αυτό το παιδί σας θα στεναχωρηθεί, είναι κάτι σαν να μπαίνει σε νέο στάδιο της ζωής του. Μεγαλώνοντας θα καταλάβει ότι οι άλλοι άνθρωποι θα του συμπεριφέρονται σαν να είναι μεγάλος, νομίζοντας ότι είναι μεγάλος.

Οι έφηβοι στην οικογένεια

    Όλα τα παραπάνω πολλές φόρες θα τους δημιουργήσει να αισθάνονται σαν να είναι μεγάλοι και να νομίζουν κατά κάποιον τρόπο ότι είναι υπεύθυνοι για όλα, ιδιαίτερα τα αγόρια. Θα νομίζουν ότι μπορούν να αντιμιλάνε και να μην υπακοούν τις διαταγές σας... Αυτή είναι η αιτία που θα μαλώσετε με το παιδί σας και θα γίνουν πολλοί καβγάδες μεταξύ σας. Πρέπει να θυμάστε ότι και εσείς ήσασταν έτσι, ότι αυτά που λέει δεν τα εννοεί πραγματικά άπλα παίρνει ένα στάδιο πολύ δύσκολο...

    Πολλές φορές οι γονείς φοβούνται πολύ για τα παιδία τους. Νομίζουν ότι θα μείνουν έτσι για πάντα, ότι η εφηβεία θα τους παρασύρει σε κακές παρέες. Μη φοβάστε όμως... Αν καταλήξει σε κακές παρέες θα το καταλάβετε έτσι όπως δεν θα είναι καλός μαθητής, θα βγαίνει μέχρι αργά το βράδυ... Αν κάνει κάτι από αυτά τότε θα πρέπει να επεμβαίνετε. Επίσης, πρέπει να ξέρετε κάθε στιγμή πού είναι και με ποιον γιατί εκτός από τους κλέφτες, μπορεί να πέσει θύμα μπούλινγκ. Μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα βρίσκετε τέταρτη στην λίστα με τις χώρες που έχουν μπούλινγκ στα σχολεία. Το παιδί μπορεί να μην μιλήσει και μετά από μπούλινγκ να φτάσει και ως τα όρια που είναι ο θάνατος... Για αυτό πρέπει να προσέχουμε τα παιδιά μας και ειδικότερα τους έφηβους.